Тез эле көрүнбөй калуу, тез эле жок боло түшүү. Артымдан калбай кыйла жерге канаттуу немедей көзүмө көрүнүп олтурду да, анан кайып болуп кетти (Медетов).

Тез эле көрүнбөй калуу, тез эле жок боло түшүү. Артымдан калбай кыйла жерге канаттуу немедей көзүмө көрүнүп олтурду да, анан кайып болуп кетти (Медетов). В.: Кайып болуу. Бир кишиге көрүнбөй, кайып болду Ак шумкар («Манас»). Кайып болгон адамды, Калк ичинен мен көрдүм («Эр Табылды»). Өлүп, сөөгү табылбай, Кайып болду деп уктум («Сейтек»). Жел кайып болуу. Кылмышкер жел кайып болсо да, аны табам, – деп Омор бак арасынан кетпеди (Сыдыкбеков).